WW – węzeł wartownik w raku piersi

Rak piersi jest nowotworem złośliwym, więc ma zdolność tworzenia  nowych ognisk nowotworu w innych tkankach i narządach organizmu. Istotne zatem jest szczegółowe omówienie roli WW – węzeł wartownika w raku piersi.

Rozpoznanie:

Rak piersi jest jednoznacznym wskazaniem do leczenia, kiedy podstawowym sposobem leczenia jest leczenie chirurgiczne. Standardowym rodzajem operacji jest amputacja piersi wraz z usunięciem węzłów chłonnych dołu pachowego. Jednak w niektórych przypadkach raków piersi można uniknąć amputacji i zastosować leczenie, które pozwala na zachowanie piersi tzw. terapia oszczędzająca pierś.

Należy pamiętać, że szerzenie się raka piersi drogą naczyń chłonnych może powodować  powstawanie przerzutów przede wszystkim w węzłach chłonnych dołu pachowego.

WW – węzeł wartowniczy:

Najczęściej przerzuty umiejscawiają się w pojedynczym węźle chłonnym, który jest pierwszy na drodze spływu chłonki z piersi. Węzeł wartowniczy to ten, który jest pierwszym na drodze naczynia chłonnego (limfatycznego) biegnącego od strony guza. Wieloletnie badania dowodzą, że jeżeli w tym węźle nie ma przerzutów, to w olbrzymiej większości przypadków, nie ma ich także w pozostałych węzłach chłonnych pachy.

Źródło: https://jestemchory.pl/chapter.via?id=555

Siłą napędową zainteresowania WW jest możliwość ograniczenia zakresu wycięcia regionalnych węzłów chłonnych pachy i ograniczenie w ten sposób powikłań związanych z tym zabiegiem, do których należą:

  • zaburzenia ruchomości kończyny,
  • obrzęki,
  • chłonkotok,
  • powikłania infekcyjne,
  • bóle kauzalgiczne,
  • zaburzenia czucia w obrębie operowanego obszaru pachy.

Zatem ocena węzła „wartownika” wydaje się być nie do przecenienia we współczesnej chirurgii piersi.

Metody oznaczania WW:

Węzeł wartowniczy w raku piersi można oznaczyć za pomocą metody barwnikowej, metody izotopowej (najpopularniejszej) i metody ferromagnetycznej.

Metoda izotopowa:

polega na podaniu podskórnie, przy otoczce brodawki sutkowej, izotopu rozpuszczonego w nośniku, którym jest np. albumina (białko). W zależności od wielkości cząsteczki nośnika podaje się go od 1 do 6 godzin przed planowanym zabiegiem operacyjnym. Metoda izotopowego oznaczania WW oparta jest na wykrywaniu podwyższonego poziomu promieniowania gamma w węzłach chłonnych (węzły „wartowniki”) w stosunku do innych węzłów chłonnych. Do tego celu powszechnie używany jest radioaktywny izotop technetu Tc99m.

Detektor promieniowania gamma – gamma kamera:

Źródło: http://hmsendo.pl/?pg=detektor-promieniowania-gamma-gamma-finder-ii

Za jego pomocą  przed nacięciem skóry wyznacza się obszar promieniowania w obrębie pachy, co pomaga we wstępnym umiejscowieniu węzła wartowniczego, do którego doszedł już izotop. Następnie nacina się skórę nad tym obszarem i delikatnie preparuje, sprawdzając od czasu do czasu gamma-kamerą prawidłowy kierunek preparowania. Za pomocą gamma-kamery znajduje się węzeł zawierający izotop, czyli węzeł wartowniczy.

Biopsja węzła wartowniczego jest też bardzo ważna w leczeniu oszczędzającym, gdyż powikłania obrzękowe piersi po wycięciu wszystkich węzłów chłonnych pachy mogą utrudniać leczenie za pomocą radioterapii, która musi być wykonana jeśli ma być zaoszczędzona pierś.

 

Dodaj komentarz

avatar

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

  Subscribe  
Powiadom o